Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/13019 E. 2013/9074 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Anayasa Mahkemesinin; 07/10/2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 23/07/2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı, iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinin değişik (1) numaralı bendinin Anayasaya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararının 07/10/2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/06/2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınmasının gerekmesi, 07/10/2010 tarihine kadar 5237 sayılı TCK’ya göre verilen doğrudan veya hapis cezasından çevrilmiş olması fark etmeden verilen 2000 TL ve altındaki adli para cezalarının kesin olması karşısında; sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan tayin olunan ceza miktarına göre kesin olan hükme yönelik temyiz isteminin ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/04/2011 gün ve 2010/262 Esas, 2011/35 sayılı Kararına göre mahkemece doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde bu gibi hükümlerin ancak aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceği ve hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetilerek mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Olay tarihinde sanığın alkollü olarak çevreye rahatsızlık verdiğinin ihbarı üzerine polis memurlarınca yakalandığı ve üst aramasında kuru sıkı tabanca ile amaç dışı taşınan ekmek bıçağı bulunarak el konulduğu, hakkında adli işlem uygulanmak için Polis Merkezine götürüldüğü, avukat bekleme odasındaki masa ve bankları, odayı dağıtmaya başlaması üzerine birden fazla kolluk görevlisinin engel olmak istedikleri sırada polis memuru ...’un yüzüne yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı ve tüm polis memurlarını ölümle tehdit ettiği anlaşılmakla, görevi yaptırmamak için direnme suçunun nasıl oluştuğu, sanığın karakolda gözaltında olmasına göre hangi görevin yapılmasını nasıl engellediği karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden ve eylemlerin TCK'nın 106/1, 86/2-3. maddelerinde yer alan tehdit ve kasten yaralama suçlarını oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hükümler kurulması, Hakaret suçundan 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetli değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden, olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun düşmeyen, gerekçeyle temel cezanın asgari haddin çok üzerinde belirlenmesi, Karakolda gerçekleşen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması, Adli sicil kaydına göre mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanmaması, Kabule göre de; Sanık hakkında birden fazla kamu görevlisine karşı direnme eylemi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.