Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/12293 E. 2013/7683 K. – Görevi Yaptırmam

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2012/12293
Karar No
2013/7683
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Sanık hakkında mahkümiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden de cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği gözetilmeden sadece kendi altsoyuna yönelik olarak uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümün çıkarılarak bunun yerine “sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Hakkındaki şikayet nedeniyle işlem yapılmak için karakola götürülmek amacıyla jandarma aracına davet edilen sanığın “ben ne yaptım, beni götüremezsiniz” demesi üzerine görevlilerce zor kullanılarak araca bindirilmesinden sonra mağdura karşı hakaret içeren sözler sarfettiği, ardından aracın hareket ettiği ve yolda sanığın mağduru öldürmekle tehdit ettiği, "görevi yaptırmamak için direnme" başlıklı 5237 sayılı TCK'nın 265. maddesinde suçun bu amaçla sadece "cebir veya tehdit kullanmak" fiilleriyle işlenebileceğinin düzenlenmiş olması karşısında, somut olayda sanığın kelepçe takılarak araca bindirildikten sonra sarfettiği bu sözlerin direnme suçunu nasıl oluşturduğu denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden ve TCK'nın 106/1 maddesinde yer alan tehdit suçu tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Sanık hakkında mahkümiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden de cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği gözetilmeden sadece kendi altsoyuna yönelik olarak uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2012/12293, K. 2013/7683, T. 02.07.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2012-12293-e-2013-7683-k-a0fd3bda3056