Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/11131 E. 2013/6816 K. – Görevi Yaptırmam

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Tebliğnamede gösterilen sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik bir temyiz bulunmadığından sanık ... yönünden temyiz incelemesi yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal unsurunun cebir ya da tehdit kullanılarak kamu görevlisinin görevini yapmasına engel olmak amacıyla karşı konulması olup, suç tarihinde Balıkesir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükmen tutuklu bulunan sanığın talebi olmadan başka Ceza İnfaz Kurumuna sevkine ilişkin kararı öğrendikten sonra hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... ile birlikte sevke engel olmak için İnfaz Kurumundaki kısım giriş kapısına ranzaları dayayarak protesto etme şeklindeki eyleminin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun da düzenlenen disiplin suçları kapsamında kalıp görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraeti yerine yazılı şekilde mahkümiyetine karar verilmesi, Kabule göre de ; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin (4), (5) ve (6). fıkralarında yer alan "Hakim mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir" şeklindeki düzenlemeler uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu, bu itibarla hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlama sonucunu doğuracak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi, Sanık hakkında "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1-a,b,c,d,e maddesinde yazılı diğer haklarından 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.