Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/832 E. 2023/17246 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/832
- Karar No
- 2023/17246
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası tayin edilmiş ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine mahkemece hüküm aynen açıklanmıştır. 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen tebliğnamede onama görüşü bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteminin özetle; atılı suçu işlemediğine, olayda kendisine saldırıldığına ve mağdur olduğuna yönelik bulunduğu tespit edilmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinde, Suriye'den gelen vatandaşların gümrükten geçişi sırasında grup amiri olan mağdur ...'nın tespit ettiği sahipsiz iki paketin kime ait olduğunun araştırılması esnasında, sanığın ve haklarında önceki kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanıkların, paketlerin sanık ...'na ait olduğunu iddia etmeleri üzerine çıkan tartışmada, gümrük sahasında görevlendirilmiş çevik kuvvet polis memuru olan mağdurlara saldırıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanmalarına sebep olmak suretiyle üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin durma süresi de gözetildiğinde, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının gerçekleştiği belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeninden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde karar verildi.