Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/1603 E. 2012/13177 K. – Rüşvet Vermek
Konu: Rüşvet Vermek
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2011/1603
- Karar No
- 2012/13177
- Karar Tarihi
- Konu
- Rüşvet Vermek
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvet vermek HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla 6352 sayılı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede; Olay tarihinde katılan polis memurlarınca sanığın idaresindeki araca ait ruhsat evrakının kontrolünde fenni muayene süresinin geçtiğinin belirlendiği, bunun üzerine idari para cezası uygulamak ve aracı trafikten men etmek isteyen katılanlara sanığın aracın bırakılması karşılığında rüşvet vermeye teşebbüs ettiğinin anlaşılmasına, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer tedbirlere çevrilmemesi hususunda yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi ve "pişmanlık duyduğu konusunda oluşan kanaat gereği TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına" hükmedildiği halde bu gerekçeyle çelişir şekilde adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında sanığın geçmişteki hali ve suç işleme eğiliminden bahisle CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/l-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.