Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2010/9768 E. 2012/12637 K. – Nitelikli Zimmet

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli zimmet HÜKÜM : 4389 sayılı Kanunun 22/3. maddesinde düzenlenen zimmet suçundan mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Ayrıntıları Dairemizin önceki 30/04/2007 tarih ve 2007/2109 Esas, 2007/3112 sayılı ve Ceza Genel Kurulunun 08/02/2005 gün ve 2005/146-7 sayılı Kararlarında belirtilen gerekçelerle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mahkemece verilen kararın gerekçe kısmında; sanığın "... 182.909.245.439. TL ile 28.087,24 USD'yi zimmetine geçirdiği ancak bu paranın bir kısmını iade ettiği ve kalan 67.888.386.207.TL ve 10.166 USD'yi haksız olarak zimmetine geçirdiğinin...” kabulüne rağmen, hüküm kısmında “iade etmediği kısım olan 92.268.556.903-TL ve 8.252,24- USD Paranın..” müşteki bankaya iadesine karar verilerek çelişkiye düşülmesi; ayrıca sanığın iade ettiği kısma yönelik dosya içindeki birbiri ile çelişkili 4 rapordan hangisinin hükme esas alındığının denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılmaması, Lehe kanun belirlenirken, önceki ve sonraki kanunlar bütün olarak ele alınıp aynı Kanunun somut olayla ilgili tüm maddelerinin uygulanması gerekeceği gözetilmeden sanık hakkında 4389 ve 765 sayılı Kanunlar lehe kabul edilerek ceza belirlendiği halde, 765 sayılı TCK'nın 59. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi tartışılarak, karma uygulama yapılması, CMUK'nın 326/son maddesine aykırı olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması, 4389 sayılı Yasanın 22/3. maddesi uyarınca hükmedilen elde edilen menfaatin 3 katı adli para cezasının, 765 sayılı TCK'nın 80. maddesi ile arttırılamayacağının gözetilmemesi, Kabule göre de; Bilirkişi raporlarına göre, katılan bankanın ödenmeyen zimmet miktarı 92.268,55 TL'nin iadesine hükmedilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “...92.268.556.903 TL 'nin ...” iadesine hükmedilmesi 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.