Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2006/8112 E. 2010/8671 K.

Zimmet ve zimmetin oluşumu ve artmasına neden olmak suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda; ... ve ...'ın zimmet, ... ve ...'nun zimmetin oluşumu ve artmasına neden olmak suçlarından mahkümiyetlerine dair, Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/02/2006 gün ve 2005/144 Esas, 2006/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar Derviş ve ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 11/07/2006 günlü tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'a tayin olunan cezanın türü ve tutarı karşısında koşulları bulunmadığından sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'na isnat edilen zimmetin oluşumu ve artmasına neden olmak suçunun tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 203. maddesinde öngörülen cezanın tür ve tutarına nazaran aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 ay asli ve ilaveli zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan Ekim 2000 ve inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanıklar ... ve ... haklarında zimmet suçundan kurulan mahkümiyet hükümleriyle, ..., ..., ..., ... ve ... haklarındaki temyize gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ... ve ...’in üzerlerine atılı zimmet suçunu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlemeleri nedeniyle haklarında 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıkların lehine olduğu kabul edilerek hüküm kurulan 5237 sayılı TCK.nun da zimmete konu miktarın ödettirilmesine dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde zararın katılan kuruma ödettirilmesine karar verilmesi,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’nın haklarında zimmetin oluşumu ve artmasına neden olmak suçundan kamu davası açılmış olduğu halde bu konuda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.