Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/2160 E. 2023/8923 K. – Tazminat

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/503 E., 2022/1760 K. HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/Başvurunun Esastan Reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2016/298 E., 2019/1206 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 27.05.2010 tarihinde davacı yayaya, davalı nezdinde ZMMS poliçesiyle sigortalı olan aracın çarpması sonucu oluşan olayda davacının yaralanarak malul kaldığını, sigortalı aracın sürücüsünün davacıya kasten çarptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 2.000,00 TL sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 11.11.2019 tarihli miktar artırım dilekçesi ile talebini toplam 120.264,40 TL’ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının iddia ettiği gibi olayda kasıt olması halinde meydana gelen zararın sigorta teminatı kapsamı dışında olduğunu, davacının maluliyet durumunun Adli Tıp Kurumu tarafından tespiti ile kaza esnasında davacının kusurunun olup olmadığının mahkemece araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan yargılama, toplanan deliller, alınan bilirkişi raporları ile dosya kapsamındaki tüm belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde 27.05.2010 tarihinde dava dışı sürücünün sevk ve yönetimindeki aracın çarptığı yaya konumundaki davacının yaralandığı ve malul kaldığı, ATK'dan maluliyet oranının tespit edildiği, kusur ve aktüerya bilirkişileri tarafından araç sürücüsünün %75 oranında, yaya konumunda olan davacının ise %25 oranında kusurlu bulunduğu, bu kapsamda davacının nihai zararının tespit edildiği, aracın Zorunlu Mali Mesuliyet sigortacısının davalı ... Sigorta A.Ş. olup araç sürücüsünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduğu, dava dışı sürücünün kusur oranı doğrultusunda davalının sorumlu olduğu miktar kusur ve aktüerya bilirkişileri tarafından hesaplanmış olup bu değer üzerinden davanın kabulüne, davadan önce davacının davalı taraflara başvuru yapmadığından dava tarihi olan 18.03.2016 tarihinden itibaren yasal faiz isteyebileceği gerekçesiyle; davanın kabulü ile 116.154,99 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 4.109,41 TL geçici iş göremezlik tazminatının 18.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının davalıya sigortalı aracın sürücüsünü tanıdığını, taraflar arasında aynı gün kavga çıktığını, İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nde 2010/889 Esas sayılı dosya numarası ile yargılama gerçekleştiğini, davacının ceza dosyasında davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kasten üzerine aracı sürdüğünü ifade ettiğini, poliçe teminatının sakatlanma ve ölüm halinde sigortalının kusuruyla orantılı olmak üzere sınırlı olduğunu, davacının iddia ettiği gibi bir kasıt olması halinde meydana gelen zararın davalı ... şirketinin teminat kapsamı dışında olduğunu, maluliyetin kaynağına açıklık getirilmeden hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, davalı ... şirketinin darp sonucu oluşan maluliyetten sorumlu olmadığını, davacının maluliyetinin ne kadarının araba çarpmasından ne kadarının darptan kaynaklandığı tespit edilemediğinden verilen kararın hatalı olduğunu, davalının temerrüdü oluşmamasına rağmen yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, sigortalı araç sürücünün kasten çarpması neticesinde yaralandığını ve malul kaldığını belirterek iş göremezlik tazminatının davalı ... şirketinden tahsilini talep ettiği 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 86 ncı maddesine göre; "işleten, kendisinin veya eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilerin kusuru bulunmaksızın ve araçtaki bir bozukluk kazayı etkilemiş olmaksızın, kazanın bir mücbir sebepten veya zarar görenin veya bir üçüncü kişinin ağır kusurundan ileri geldiğini ispat ederse sorumluluktan kurtulur. Sorumluluktan kurtulamayan işleten veya araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibi ise kazanın oluşunda zarar görenin kusurunun bulunduğunu ispat ederse, hakim, durum ve şartlara göre tazminat miktarını indirebilecektir." hükmünü içerdiği, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın Zarar Görenlerin Haklarının Saklı Tutulması ve Sigortacının Sigortalıya Rücu ... başlıklı B.4-a maddesine göre "Tazminatı gerektiren olay, sigortalının veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda meydana gelmiş ise, rücu edilebileceğinin" düzenlendiği, somut olayda,ceza dosyasında, sanık ... oğlu ...'ün kasten, araçla katılan ... oğlu ...'ü yaralamaktan cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği, toplanan delillerin İlk Derece Mahkemesinin kararı ve gerekçesiyle birlikte istinaf başvuru nedenleri de gözetilmek suretiyle incelenmesi ve değerlendirilmesi neticesinde; davaya konu kazanın 2918 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinde sayılan mücbir sebep, zarar görenin veya bir üçüncü kişinin ağır kusurundan kaynaklanmamış olmasına, aracın işletilme halinde olmasına, sorumluluk için zarar verici fiil, zarar ve uygun illiyet bağı koşullarının somut olayda gerçekleşmesine, sürücünün kasıtlı eyleminin dahi teminat dışı hallerden olmayıp rücuya tabi haller kapsamında düzenlenmiş olmasına, işletenin sorumluluğunun ortadan kalkmayacak olması ve zararın teminat dışı olmamasına göre davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sorumlu olduğu gözetilerek karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, (Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 03.02.2020 tarih ve 2018/901 esas 2020/389 Karar) ceza yargılaması sırasında alınan ATK raporunda, davacıda oluşan hangi yaranın araba çarpması, hangisinin doğrudan travma ile oluştuğunun tıbben ayırt edilmesinin mümkün olmadığına dair yapılan tespit karşısında, darp sonucu oluşan maluliyetten sorumlu olmadıkları yönündeki iddianın dinlenebilir olmadığı, ceza zamanaşımı dikkate alınarak taleplerin zamanaşımına uğramamış olduğu gözetilerek karar verilmiş olmasının doğru olduğu, davalı ... şirketine başvuru yapılmaksızın dava yoluna gidildiğinden hükmedilen tazminata dava (18.03.2016) tarihinden itibaren faiz işletilmesinde ve karar gereğince davalı şirketin yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumluluğu yoluna gidilmiş bulunmasında istinaf edenin sıfatına ve istinaf nedenlerine göre herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 22.07.2019 tarihli raporunun hatalı olduğunu, rapordaki maluliyet oranının olması gerekenden yüksek olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı olay sonucu davacı yayanın yaralanması nedeniyle sürekli ve geçici işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 2918 sayılı Kanun'un 85, 86, 89, 90, 91 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye mahkemesine gönderilmesine, 11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.