Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/11642 E. 2023/13201 K.

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2022/61 Değişik İş, 2022/90 Karar HÜKÜM/KARAR : Davalının İtirazının Reddi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Dava dilekçesinde; motosiklet sürücüsü müvekkili ile davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün 13.05.2020 tarihinde yaptığı kaza neticesinde davacının yaralandığını, 13.04.2021 tarihinde 27.675,00 TL davalının ödeme yaptığını ancak yeterli olmadığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili toplam tazminat talebini 61.503,37 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP Cevap dilekçesinde; kaza ile maluliyet arasında illiyet bağının kanıtlanması gerektiğini, rapor alınması için 12 aylık arazın sabit kalması için gereken süre olduğunu, başvurana ödeme yapıldığını ve yeterli olduğunu, kusur oranında sorumlu olduklarını ve sigortalının atfı kabil kusuru olmadığını, başvuranın koruyucu tertibat kullanmadığını, müterafık kusur indirimi uygulanması gerektiğini, faiz ve vekalet ücreti taleplerinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 13.05.2020 tarihinde gerçekleşen kaza nedeni ile başvuranın %6 oranında malul kaldığına dair rapor ibraz edildiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, başvuranın kazada kusuru olmadığı, aktüer raporu ile toplam 61.503,37 TL tazminat miktarının belirlendiği, başvuranın talebinin ıslah ettiği, Yargıtay içtihatları gereği hesaplamalarda TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiği gerekçesi ile 61.503,37 TL tazminatın 13.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ A. İtiraz Yoluna Başvuranlar Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri Davalı vekili; başvuruda sunulan raporun kaza tarihinde uygulanması gereken Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre iyileşme süresi tamamlanmadan hazırlanması sebebiyle başvuru şartının oluşmadığı ve usulden ret kararı verilmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatlarının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Genel Şartları gereği sorumluluklarında olmadığını, yeterli ödemenin yapılması sebebiyle başvurunun reddi gerektiğini, aktüer hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, bakıcı ihtiyacının olduğu usulünce tespit edilmediğinden reddi gerektiğini, ayrıca brüt asgari ücret üzerinden hesaplamanın yersiz olduğunu, başvuranın kask takmaması nedeniyle müterafik kusurlu olduğunu, tazminattan indirim yapılması gerektiğini, başvuran yana tayin edilen vekâlet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuranın muayenesi yapılarak alınan maluliyet raporunun belirtilen arazlar nedeni ile 1 yıllık iyileşme süresi kısıtlaması olmadığı, kaza ile illiyet bağı kurduğu, usule uygun olduğu, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden davalının sorumlu olduğu, ödeme tarihi dikkate alınarak yapılan hesaplama ile ödemenin yeterli olmadığının belirlendiği, başvuranın arazı ile koruyucu tertibat arasında illiyet bağı olmadığı davacı lehine nispi ve tam oranda vekalet ücreti verilmesi gerektiği gerekçesi ile davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlere ek olarak hatır taşıması indirimi yapılması gerektiği, avans faizine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kusur oranlarının hatalı tespit edilidği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 13.05.2020 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; maluliyet raporunun kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümlerine göre tanzim edilmiş olmasına, tazminat hesaplamasının usul ve yasaya uygun olmasına, davacı arazı ile kask takılmaması arasında illiyet bağı olmamasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden sorumlu olmasına, alınan hesap raporu ile yapılan ödemenin yeterli olmadığının anlaşılmasına, yasal faize hükmedilmiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir. Somut olayda, kazaya ilişkin kaza tespit tutanağının dosya içerisinde bulunduğu, söz konusu tutanağa göre davalıya sigortalı araç sürücüsünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 56/1-c maddesine aykırı davranması nedeni ile kusurlu olduğu belirtilmiştir. Kusur raporu alınmaksızın davalıya sigortalı sürücünün tam kusurlu olduğu kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Şu durumda, davacının da sürücü olduğu dikkate alınarak İtiraz Hakem Heyetince dava konusu trafik kazasına ilişkin varsa ceza soruşturma dosyası da dosya arasına getirtilip tüm deliller değerlendirilmek suretiyle, tarafların olaydaki kusur oranlarının tespiti için üniversite öğretim üyelerinden veya Karayolları Genel Müdürlüğünde görevli fen heyetinden seçilecek uzman bilirkişilerden denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR 1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.