Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/3350 E. 2023/11668 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/496 E., 2019/422 K. HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili; müvekkili ... ile ...' nın 25.08.2004 doğumlu çocukları ' ın 12.06.2011 tarihinde evlerinin bulunduğu sitenin bahçesinde arkadaşları ile oynarken davalı ...' ın idaresindeki aracın kendisine çarparak ağır derecede yaralanmasına sebep olduğunu, yapılan muayenede sağ bacağında kırık olduğunu ve ameliyat gerekebileceğinin söylendiğini, sağ bacağının komple alçıya alındığını, bu olay nedeniyle ailece maddi ve manevi olarak yıprandıklarını, kırık bacağındaki alçının Eylül 2011 tarihinde çıkarıldığını ancak bu kez sol bacağındaki ağrı sebebiyle tekrar çocuklarını hastaneye götürdüklerini, yapılan MR sonucunda çocuklarını 28.11.2011 günü ameliyat ettirdiklerini belirterek tedavi masrafları yönünden uğradığı maddi zarar için 1.000,00 TL ve iş gücü kaybı açısından 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikle davalıdan tahsiline, için 10.000,00 TL, anne ... için 5.000,00 TL, baba ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 30.12.2015 tarih 2012/342 E. 2015/524 K. sayılı kararı ile davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile davacının işgücü kaybı olarak 9.459,09 TL ve tedavi gideri olarak 2.540,70 TL'nin 12.06.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın 12.06.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacı a verilmesine, davacı 'ın fazlaya ilişkin talebinin ve davacı ... ve davacı ...'ın davasının reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesinin 17.04.2019 tarih 2016/11392 E.2019/4963 K. Sayılı ilamında özetle "...davacı Yusuf Yağız'ın, geçirdiği trafik kazası sonucu dosya kapsamında yer alan 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporuna göre sürekli çalışma gücü kaybına neden olacak nitelikte yaralandığı, bu durumda, yaralandığı bölge, yaralanma mahiyeti ve iyileşme süresi dikkate alındığında davacı çocuğun anne babası olan davacıların da manevi tazminat talep etme hakkı bulunduğu, hal böyle olunca davacılar için de uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile davacının işgücü kaybı olarak 9.459,09 TL ve tedavi gideri 2.540,70 TL'nin 12.06.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın 12.06.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacı Yusuf Yağız'a verilmesine, davacı ın fazlaya ilişkin talebin reddine ilişkin kısım hakkında bozma yapılmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... ve davacı ...'ın manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile her bir davacı için 2.500,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL manevi tazminatın 12.06.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesi kararını davalı vekili temyiz etmiştir. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; herhangi bir delile dayanmadan, sadece tek taraflı beyan ile manevi zarar gördüğünü iddia eden anne ve babanın işbu beyanlarına itibar etmenin doğru olmadığını, anne ve babanın kendi manevi tazminat taleplerini dayandıracağı hiçbir delilleri olmadığını, davacı anne ve babanın hiçbir somut delile dayanmayan manevi tazminat isteminin hukuka aykırılık teşkil ettiğini belirterek kararı temyiz etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalının sürücüsü olduğu aracın, davacı yayaya çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı, tedavi gideri ve manevi tazminat talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427, 428 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 87, 89, 90, 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Temyizen incelenen ilk derece mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.