Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/9999 E. 2023/2651 K. – Tazminat

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/367 E., 2020/115 K. HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/903 E., 2017/663 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince, davacının davasının kabulüne; karar verilmiştir. Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının, HMK'nın 353/1-b/2 nci maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, davanın ıslah edilmiş şekliyle kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 06/08/2014 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında, davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı araç içerisinde yolcu konumunda olan müvekkilinin yaralandığını, kaza sebebiyle %18 oranında maluliyetinin oluştuğunu, davadan önce yapılan ödemenin zararı karşılamadığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 01/06/2017 tarihli dilekçesiyle talebini 155.058,09 TL olarak ıslah etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davadan önce ödeme yapıldığı için davacıya karşı sorumluluklarının kalmadığını, davacının kaza sebebiyle talep ettiği tüm tazminatların SGK tarafından ödenmesi gerektiğini, bakıcı ve geçici tedavi giderlerinin 6111 sayılı Yasa kapsamında olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatının teminat dışı olduğunu, davacının iddialarını ispat etmek zorunda olduğunu, davacının önceden başvurusu olmadığı için kaza tarihinden itibaren faiz istemesinin yasaya aykırı olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 06/08/2014 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında davacının yolcu konumunda olduğu, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre %35.2 oranında meslekte kazanma gücü kaybı olduğu, geçici iş göremezlik süresinin 9 aya kadar uzayabileceği, davalı sigorta şirketinin davadan önce ödemede bulunduğu gerekçesiyle, bu ödemenin mahsubu ile toplam 155.058,09 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili; sigorta şirketinin sorumluluğunun kusur oranında olduğunu, kusur oranı dikkate alınmadan verilen kararın kaldırılması gerektiğini, hesap bilirkişi raporuna itiraz kapsamında emeklilik yaşının ve iyileşme süresinin başlangıcının yanlış hesaplandığını, iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği tespit edilmişken iş göremezlik tazminatının 06/08/2014 tarihinden 06/05/2015 tarihine kadar hesap edildiğini, işlemiş dönem kazancını hesaplarken mükerrer hesaplama yapıldığını, geçici iş göremezlik tazminatının poliçe kapsamında olmadığının göz önünde alınmadığını, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin diğer istinaf itirazlarının reddine, davalı vekilinin, işlemiş dönem kazancı hesaplanırken mükerrer hesaplama yapıldığı yönündeki istinaf itirazları incelendiğinde; dosyada mevcut Adli Tıp raporu ile davacının geçici iş göremezlik süresinin kaza tarihinden itibaren dokuz aya kadar uzayacağı, böylelikle kaza tarihi olan 06.08.2014 tarihinden itibaren 06/05/2015 tarihine kadar geçici iş göremezlik tazminatının hesaplanması gerektiği, bu sürenin bitiminden itibaren 07.05.2015 tarihinden itibaren rapor tarihine kadar ise kalıcı maluliyet ve işlemiş dönem hesabı yapılması gerekirken, aktüer raporunda sehven 07.04.2015 ila 06.05.2015 tarihleri arasına denk gelen dönemin, hem geçici iş göremezlik döneminde hem de işlemiş dönemin başlangıcında olmak üzere mükerrer hesaplandığının anlaşıldığı, davacının toplam zararının dokuz aylık iş göremezlik süresi için hesaplanan 23.894,36 TL, düzeltilerek belirlenen işlemiş dönem hesabı 30.542,73 TL ile işleyecek dönem hesabı 437.157,76 TL toplamı 491.594,85 TL olarak belirlenmiş olup davacının zararının bakiye teminat miktarından fazla olması sebebiyle, bakiye teminat miktarının tamamının davacıya ödenmesi yönünde İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi düzeltilerek istinaf talebinin bu yönden kabulüne; HMK'nın 353/1-b/2 nci maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, davanın ıslah edilmiş şekliyle kabulüne, toplam 155.058,09 TL tazminatın, 10.000 TL'sine dava 145.058,09 TL'sine ıslah tarihinden itibaren işletilecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalı Ak Sigorta A.Ş.'nin sigortalısının kusuru oranında ve teminat limitleri dahilinde zarardan sorumlu olduğunu, dava açılmadan önce davacının sigorta şirketine yapmış olduğu başvuru sonucu sigortalının %100 kusuru ve %18 maluliyet oranı dikkate alınarak, 14.07.2015 tarihinde 81.129,60 TL tazminat ödemesi yapıldığını, davadan önce yapılan tazminat ödemesi ile davacının zararının fazlası ile karşılandığını, davacının gelir durumu tespit edilirken net gelir üzerinden hesaplama yapılmadığını, davacının kamu hastanesinde sağlık teknisyeni olarak göreve 14.11.2003 'te başladığını, bu verilere göre bir kadının emeklilik yaşı 58 olup, varsayımsal olarak 60 yaş olarak emeklilik yaşının hesap edilmesinin yanlış olduğunu, hesaplanan tazminattan hatır taşımacılığı indirimi yapılması gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun maddi tazminat talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli olması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle; davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2023 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı taraf, aldıkları raporla maluliyet oranının % 18 olarak tespit edildiğini ve bu raporla yapılan başvuru üzerine davalı sigortacının ödeme yaptığını, % 18 maluliyet oranı için davalının yaptığı ödemenin yetersiz olduğunu (aktüer bilirkişi tarafından % 18 maluliyet oranı üzerinden yapılan hesaplamadaki miktarın çok altında ödeme yapıldığını) belirterek eksik ödenen tazminatın tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davacı, dava dilekçesinde maluliyet oranı bakımından fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığı gibi, anılan (% 18'lik) maluliyet oranını açıkça kabul edip talebini sınırlamıştır. İlk Derece Mahkemesi tarafından, Adli Tıp Kurumu'nun 10.02.2017 tarihli raporunda tespit edilen % 35,2 maluliyet oranı üzerinden hesaplanan tazminat hüküm altına alınmış; davalının istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da hesap hatası düzeltilmek suretiyle ve aynı maluliyet oranı kabul edilerek belirlenen tazminatın tahsili için yeni hüküm kurulmuştur. Belirtilen şekilde karar verilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına aykırı olmuştur. Açıklanan nedenlerle; davacı tarafın maluliyet oranı hususunda kendisini sınırladığı ve 6100 sayılı HMK'nın 26/1 inci maddesi gereği hakimin taleple bağlı olduğu gözetilerek, davacıda oluşan maluliyet oranının tespiti için alınıp dosyaya sunulan 27.04.2015 tarihli rapordaki % 18 maluliyet oranı üzerinden hesaplanacak tazminata karar verilmesi gerekirken, talep aşımıyla % 35,2 maluliyet oranı üzerinden tazminata karar verilmesinin doğru olmadığı ve kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun onama yönündeki kararına katılmıyorum.