Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/9963 E. 2023/885 K. – İtirazın İptali

Konu: İtirazın İptali

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/9963
Karar No
2023/885
Karar Tarihi
Konu
İtirazın İptali

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/1833 Esas-2020/1138 Karar HÜKÜM/KARAR : Davanın reddine / Davacının istinaf başvurusunun kabulüne İLK DERECE MAHKEMESİ : Ceyhan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/45 Esas-2019/109 Karar Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, kaza yapan aracın olay tarihini kapsayan sigorta poliçesinin bulunmadığını bu sebeple vefat edenin desteğinden yoksun kalan hak sahibi davalı borçlu ...'nun müvekkili kuruma müracaatı neticesinde 02.11.2017 tarihinde 111.439,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkili kurumun 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 üncü maddesine istinaden yapmış olduğu bu ödeme sonucunda ... Yönetmeliği'nin 16 ncı maddesi ve ilgili yasalar gereğince kurumun zararına sebep olan araç işleteni ve sürücüsüne karşı rücu hakkının doğduğunu, Ceyhan İcra Müdürlüğünün 2017/4694 Esas sayılı dosyasında işleten ve araç sürücüsünün mirasçıları olan davalılar hakkında açılan ilamsız icra takibine davalı borçlular tarafından itiraz edildiğini, davalıların yapmış oldukları itiazın iptali ile takibin devamına, alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalılar cevap dilekçesi ile ödenen tazminatın rücu ilişkisine konu edilemeyeceğini, kusurun destek Ahmet Koyuncu'da olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştirler. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "tazminatın ... tarafından doğrudan araç sürücüsü veya sürücünün mirasçısı sıfatıyla başvuran herhangi bir kişiye yapılmamış olduğu, ilgili ödemenin müteveffa sürücü Ahmet Koyuncu'dan destek alan 3.kişi sıfatını haiz kişilere yapılmış olması, gerek desteğin kusurundan destek alanların olumsuz olarak etkilenmeyeceğine dair Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2011/17-787 E 2012/92 K sayılı içtihadı, gerekse kazanın oluş şeklinin Güvence Hesabının, sürücü ve işletene rücu haklarını tahdidi olarak gösteren sigorta genel şartlarında ve ... Yönetmeliğinde sayılan unsurlardan hiç birisine isabet etmemiş olmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir, IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili, müvekkilinin rücu hakkı olduğunu, davalıların sigortasız aracın sürücüsü ve işleteninin mirasçısı olmaları sıfatı ile sorumlu oldukları halde bu yönde bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkili kurumun 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 14 üncü maddesine istinaden yapmış olduğu bu ödemeler neticesinde ... Yönetmeliği'nin 16 ncı maddesi gereğince kurumun zararına sebep olan araç işletenine ve sürücüsüne karşı rücu hakkı kazanacağını, işleten ya da sürücünün vefat etmiş olması durumunda bunların külli halefiyet gereği mirasçıların da bu zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek istinaf yoluna başvurulmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "zarara neden olan tescilsiz ve trafik sigortasız aracın kaza anındaki sürücüsünün (aynı zamanda aracın maliki/işleteni olan) davalılar murisi ya da başka kişi olup olmamasının davacının rücu hakkında engel oluşturmadığı, başka ifade ile davacının ... Yönetmeliği'nin 9. maddesi gereğince hak sahiplerine ödediği tazminatı aynı yönetmeliğin 16. maddesi gereğince zarara neden olan aracın işleteninin mirasçısı olan davalılardan rücuen tahsilini talep edebileceği, davacının davalı ...'ye ödenmesi gereken miktar tutarında rücu hakkı bulunduğundan rapor doğrultusunda davalıların icra takip tarihi itibari ile 98.076,00 TL asıl alacak, 318,75 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam toplam 98.384,75 TL borçlu olduğu anlaşıldığından, davalıların Ceyhan İcra Müdürlüğü'nün 2017/4694 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın bu miktardan iptaline, takibin bu miktarlardan asıl alacağa uygulanacak yasal faiz üzerinden devam edeceği" gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddeleri gereği ilk derece mahkemesi kararının yeniden hüküm kurulmak üzere ortadan kaldırılması ile davacının davasının kısmen kabulü ile, davalıların icra takip tarihi itibari ile 98.076,00 TL asıl alacak, 318,75 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam toplam 98.384,75 TL borçlu olduğu anlaşıldığından, davalıların Ceyhan İcra Müdürlüğü'nün 2017/4694 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın bu miktardan (98.384,75 TL) iptaline, takibin bu miktarlardan asıl alacağa uygulanacak yasal faiz üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili, müvekkilinin rücu hakkı olduğunu ve davalıların destekten yoksun kalan sıfatı ile değil, sigortasız aracın sürücü ve işletenin mirasçısı sıfatı ile sorumlu bulundukları yönünde yapılan hukuki tespitlerin doğru olduğunu, ancak kısmen red kararının haksız olduğunu, gerçek zararın daha düşük hesaplandığını, rücu zarar sorumlusunun mirasçısı sıfatı ile yapıldığını ve davanın tümden kabul edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalılar vekili, müteveffa ne kadar kusurlu olsada mirasçıların 3.kişi sıfatı ile tazminat alması sebebiyle kusurun mirasçılara yansıtılamayacağı ve rücu edilemeyeceğinden bölge adliye mahkemesinin hatalı karar verdiğini, kazanın 2014 yılında gerçekleştiğini, ... Yönetmeliği'nin 2016 yılında değiştiğini, rücuen tazminat talep edemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ... Yönetmeliği'nin 9. maddesi uyarınca üçüncü kişiye ödenen tazminatın rücuen tahsili talebidir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5684 sayılı sigortacılık Kanunu'nun 14. maddesi ve ... Yönetmeliğinin, 9 uncu 16 ve 17 inci maddeleri. 3. Değerlendirme: 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, araç sürücüsünün asli kusuru ile sebebiyet verdiği zararı ... Yönetmeliği ve mevzuat gereği ödemek durumunda kalan ..., yine yönetmelik gereği ödediği tazminatı, araç sürücüsünün mirasçısı olan davalılara rücu edebileceğinden tarafların temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Davacı vekilinin ve davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davacı ile davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/9963, K. 2023/885, T. 24.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-9963-e-2023-885-k-a0e5327127b5