Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/22109 E. 2023/11920 K. – Trafik Kazası

Konu: Trafik Kazası Sonucu Yaralanma Nedeniyle Maddi Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/22109
Karar No
2023/11920
Karar Tarihi
Konu
Trafik Kazası Sonucu Yaralanma Nedeniyle Maddi Tazminat

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/40 E., 2021/570 K. Avukat ... vd. HÜKÜM/KARAR : Davalının İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 11.07.2016 tarihinde idaresindeki araç ile sürücü idaresindeki araca çarptığını, çarpmanın etkisiyle davacının yaralandığını, kazanın oluşumunda davacının her hangi bir kusurunun bulunmadığını, kaza sonrası tedavi gören davacının sürekli malul kaldığını, 05.11.2016 tarihinde davalı ... şirketine başvurulduğunu ve 55.095,00 TL ödeme alındığını, ancak bu ödemenin yetersiz olduğunu belirterek açılan belirsiz alacak davasında 500,00 TL sürekli, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 500,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere şimdilik 1.500,00 TL tazminatın ihbar tarihi olan 05.11.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 13.11.218 tarihli bedel artırım dilekçesiyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 256.524,75 TL, sürekli bakıcı gideri talebini 327.950,64 TL artırarak toplam talebini 584.475,39 TL'ye çıkarmıştır. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğunu, dava açılmadan önce sigorta şirketine başvuru şartının yerine getirilmediğini ve delillerin kendilerine tebliğ edilmediğini, yapılan ödeme sonrası davacının başkaca zararı kalmadığını, davacı hakkında adli tıp kurumundan heyet raporu alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile 228.044,87 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 229.236,87 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 527.281,74 TL tazminatın 18.11.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ve davalının sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde; 2918 sayılı KTK'nın değişik 98. maddesi uyarınca trafik kazalarından kaynaklanan tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğunu, Zorunlu Mali Mesuliyet Genel Şartlarının sağlık giderleri teminatı başlıklı maddesi uyarınca da Sağlık Giderleri Teminatı bakımından sigorta şirketinin sorumluluğunun sona erdiğini, kaza tarihi de 11.07.2016 olduğuna göre davalı ... şirketinin geçici iş göremezlik ve bakıcı giderlerinden sorumluluğunun bulunmadığını, mahkemece üniversite hastanelerinden alınan bilirkişi raporları arasında çelişkiler bulunduğunu, bu çelişkilerin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alınması gerektiğini, ancak bu çelişkiler giderilmeden hüküm kurulduğunu, 08.12.2017 tarihli rapor uyarınca davacının sürekli iş göremezlik oranının %80 olduğunu, 26.09.2019 tarihli raporda ise bu oranın %61,96 olarak belirtildiğini, Yargıtay uygulamaları gereği de bu çelişkinin Adli Tıp 3. İhtisas Dairesi tarafından giderilmesi gerektiğini, kusur oranlarının ise Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti tarafından tespit edilmesi gerektiğini, trafikçi bilirkişi tarafından düzenlenmiş rapora göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davalı şirkete usulüne uygun yapılmayan başvuru nedeniyle kaza tarihinden faiz işletilmesinin kabul edilemeyeceğini, başvuru nedeniyle davalının sorumluluğu ve temerrüdünün söz konusu olmadığını belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmediği, bakıcı giderleri bakımından ise; 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın A.5.maddesi "Sağlık Giderleri Teminatı" başlıklı (b) maddesinde "Kaza nedeniyle mağdurun tedavisine başlanmasından itibaren mağdurun sürekli sakatlık raporu alana kadar, tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı giderleri, tedaviyle ilgili diğer giderler ile, trafik kazası nedeniyle çalışma gücünün kısmen veya tamamen azalmasına bağlı giderler sağlık giderleri teminatı kapsamındadır. Sağlık giderlerin teminatı Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğunda olup, ilgili teminat dolayısıyla sigorta şirketinin ve Güvence Hesabının sorumluluğu 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98 inci maddesi hükmü gereğince sona ermiştir." düzenlenmesini içerdiği,. 6111 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile değişik Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde; Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanacak sağlık hizmeti bedellerinin neler olduğunun açıklandığı ve sınırlandırıldığı, KTK'nun 98. maddesinde; trafik kazaları nedeniyle, üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi, özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın, SGK tarafından karşılanacağının hüküm altına alındığı, SGK'nın hangi tedavi giderlerinden sorumlu olduğu, kanun uyarınca belirlenmiş olup anılan kanun kapsamı dışına çıkılarak yapılan genel şartlardaki düzenlemeler ile SGK'nın sorumluluk kapsamının genişletilmesi, bir kanun maddesinin idarenin yapmış olduğu bir düzenleme ile değiştirilmesinin mümkün olmadığı, (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 25/01/2004 tarih, 2004/4-40E-2004/113 K.). Şu durumda; davalı ... şirketinin bakıcı giderleri bakımından sorumluluğu devam etmekte olup Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 16/03/2021 tarih, 2021/114 esas, 2021/2777 karar sayılı ilamının da bu yönde olduğu, davalı vekilince mahkemece alınan iş göremezlik raporları arasında çelişkiler bulunduğu savunulmuş ise de alınan raporlar arasında bir çelişki bulunmadığı, çünkü alınan raporlarda davacının iş göremezlik durumunun farklı yönetmelik hükümleri çerçevesinde değerlendirildiği, ayrıca mevzuatımızda iş göremezlik raporlarının mutlaka Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenmesi gerektiği yönünde bir hüküm de bulunmadığı, Adli Tıp Kurumu da teknik konularda yargı organlarına yardımcı olmakla görevli kılınmış bir kurum olup aksi bir düşüncenin ülkemizdeki uyuşmazlık sayısı ve ulaşım imkanları gibi faktörler gözetildiğinde yeterli sonuç alınmasını da zorlaştırılacağı, dosyadaki belgeler, fotoğraflar ve aksi ortaya konmayan trafik kazası tespit tutanağı ile davaya konu kazanın davalıya sigortalı aracın karşı şeride geçmesi sonucu gerçekleşmiş olduğu, kazanın açıklanan gelişim şekli itibariyle de davacının her hangi bir kusurunun bulunmadığı açık olup trafik kazaları bakımından bilirkişilerin görüşlerinin mahkemeyi bağlamayacağı, dava açılmadan önce davacıya başvuru yapıldığı ve davalının bir miktar ödeme yapmış olduğu, 2918 sayılı KTK'nın 97. Maddesi ile ZMMS Genel Şartlarının C.7 maddesi bir arada değerlendirildiğinde başvurunun geçerli sayılması için yazılı olması dışında her hangi bir koşul bulunmadığı, şu durumda; mahkemece benimsenen temerrüt tarihinde de isabetsizlik bulunmadığı, gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvurusuna getirdiği itirazlara ilaveten davalının tek bir teminat limitinden sorumlu tutulması gerektiğini, yapılan ödemenin güncellenerek mahsubu gerektiğini belirtmiştir. C. Gerekçe Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle sürekli, geçici iş göremezlik ile sürekli bakıcı gideri istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması, 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davalının yaptığı kısmi ödemenin güncel tutarının mahsup edilmiş ve kaza tarihinde geçerli olan 310.000,00 TL teminat limitinin tedavi giderleri ve sakatlık teminatları yönünden ayrı ayrı aşılmamış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/22109, K. 2023/11920, T. 06.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-22109-e-2023-11920-k-036b4e49538c