Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/21335 E. 2023/10817 K. – Trafik Kazası

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2018/2052 E., 2021/808 K. HÜKÜM/KARAR : Davacının İstinaf Başvurusunun Reddine/ Davanın Reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2012/330 E., 2018/9 Karar Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.07.2011 tarihinde davalı ...Ş. nezdinde Zorunlu Mali Sorumluluk poliçesiyle sigortalı motosiklet ile davalı ...Ş. nezdinde Zorunlu Mali Sorumluluk poliçesiyle sigortalı aracın çarpışması neticesinde meydana gelen kazada motosiklette yolcu olan müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, sağlık kurul raporunda müvekkilinin % 21 oranında maluliyete uğradığının belirtildiğini, müvekkilinin maluliyeti ve ameliyat masrafları nedeniyle maddi zararının oluştuğunu, müvekkilinin davalılara yaptığı başvurudan sonuç alamadığını ileri sürerek, maluliyet ile ameliyat masrafları dahil maddi zararları için 15.000,00 TL maddi tazminatın davalıların kusur oranına göre ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının sürekli maluliyet zararını ispatlaması gerektiğini, Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının sunduğu maluliyet raporunda geçen özür oranının yüksek bildirildiği sonucuna ulaşıldığı için davacıya ödeme yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Tıp Kurumu raporunda davacıda herhangi bir sürekli maluliyet oranı tayinine mahal olmadığının iyileşme süresinin bir aya kadar uzayabileceğinin bildirildiği, davacının sürekli maluliyetinin bulunmadığı bir ay süre ile iş ve güçten kaldığı, SGK tarafından ödenen iş göremezlik tazminatı düşüldükten sonra davacının maddi zararının bulunmadığı, fatura edilmiş tedavi giderlerinin 2918 sayılı yasanın 98. maddesi kapsamında kaldığı için SGK tarafından karşılanması gerektiği, söz konusu tedavi giderlerinden davalı ... şirketlerinin sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; iddialarının hiçbiri araştırılmadan hüküm kurulduğunu, bilirkişi raporlarının eksik ve hüküm kurmaya esas alınabilecek nitelikte olmadığını, raporlar arasında çelişki bulunduğunu, müvekkilinin iş göremezlik tazminatı talebinin reddedildiğini ancak müvekkilinin çalıştığı işyerinden uzun süre ayakta duramadığı için iş aktine son verildiğini, farklı hastanelerden % 21 oranında malul olduğuna dair raporlar verildiğini, tekrar bilirkişi incelemesi yapılmamasının gerçek durumun ortaya çıkmasına engel olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekili önce davacının % 21 oranında fonksiyon kaybına uğradığına dair Manisa Devlet Hastanesinin 19.01.2012 tarihli Özürlü Sağlık Kurulu raporunu, daha sonra da davacının % 10 oranında engeli bulunduğuna ilişkin Manisa Merkez Efendi Hastanesi'nin 01.04.2014 tarihli Engelli Sağlık Kurulu raporunu ibraz ettiği, Mahkemece Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinden alınan 18.12.2014 tarihli raporda kaza tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre davacının maluliyete uğramadığı, iyileşmesinin bir aya kadar uzayacağının belirtildiği, itiraz üzerine İstanbul Adli Tıp Genel Kurulundan alınan raporda 3. İhtisas Dairesinin raporunun tekrar edildiği, raporlar arasında bir çelişkinin olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, geçici işgöremezlik tazminatı ile tedavi giderleri talebinin reddinin hatalı olduğunu belirtmiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici, sürekli iş göremezlik tazminatı ile tedavi gideri istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları 3. Değerlendirme Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.