Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/20445 E. 2023/5183 K. – Maddi Tazminat

Konu: Maddi Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/20445
Karar No
2023/5183
Karar Tarihi
Konu
Maddi Tazminat

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/320 E., 2021/919 K. HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi/ Davanın Reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2017/621 E., 2018/760 K. Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 19.10.2014 tarihinde müvekkili yaya ile davalı ... şirketinin zorunlu mali mesuliyet sigortasını yaptığı aracın karıştığı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, sigorta şirketine başvuru yapıldığını ancak olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 3.200,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 3.300,00 TL tazminatın sigorta şirketine başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kaza nedeniyle başlatılan ceza soruşturması sırasında uzlaşma sağlandığından tazminat davası açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların uzlaşmaları nedeniyle davacının tazminat talebinde bulunamayacağı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece, ceza soruşturmasında uzlaşma olması halinde tazminat davası açılamayacağından davanın reddine karar verildiğini, oysa davanın sigorta şirketine karşı yöneltildiğini, ayrıca uzlaşmada olay yerine çağrılan ambulans bedeli olan 140,00 TL'nin ödenmesi ile tarafların uzlaştığını, müvekkilinin kaza nedeniyle mahkemece alınan rapora göre %7 maluliyetinin meydana geldiğini, davanın ceza soruşturmasındaki uzlaşma nedeniyle reddine karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının olayın asıl faili konumunda bulunan ve davalının eylemlerinden sorumlu olduğu sigortalı araç sürücüsü ile başkaca maddi ve manevi tazminat talep etmediğini belirterek uzlaşmış olduğu kabul edilerek tazminat davası açma hakkından feragat etmiş sayılacağının kabul edilmesi gerektiğinden davanın reddinin yerinde olduğu gerekçesi ile davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde, uzlaşmanın kaza sonrası çağrılan ambulans bedeli olan 140,00 TL üzerinden sağlandığı ve bu tutarın davacının gerçek zararını karşılamadığını, Karayolları Trafik Kanunun 111 inci maddesine göre hesaplanan tazminat ile yapılan ödeme arasında fahiş fark varsa ya da ödeme yetersiz ise bu anlaşmaların iki yıllık hak düşürücü süre içinde iptalinin istenebileceğini, somut olayda da aynı durumun bulunduğunu, uzlaşma sağlanırken müvekkiline yeterli bilgi verilmediğini, edimsiz olarak uzlaşıldığından kararın bozulması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe: 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı yayaya çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85, 90 ve 91 inci maddeleri, 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 49 uncu, 51 inci, 54 üncü maddeleri, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları . 3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere davacı ile dava dışı sürücünün CMK’nın 253 üncü maddesi kapsamında kazadaki yaralanma nedeniyle uzlaştıklarının, uzlaşmaya ilişkin olarak uzlaşma tutanağı düzenlendiğinin, Cumhuriyet Başsavcılığınca araç sürücüsü hakkında uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz giderinin temyiz eden davacıya iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/20445, K. 2023/5183, T. 10.04.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-20445-e-2023-5183-k-727b631cebb7