Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/18344 E. 2023/11346 K. – Tazminat

Konu: Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/18344
Karar No
2023/11346
Karar Tarihi
Konu
Tazminat

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2014/1971 Esas 2015/729 Karar HÜKÜM/KARAR : Ret Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin yolcu olarak bulunduğu davalıya sigortalı aracın 03.09.2013 tarihinde yaptığı kaza neticesinde yaralandıklarını, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talebini açıklamadığını, iş gücü kaybının Adli Tıp Kurumundan alınacak rapor ile belirleneceğini, uzman hesap bilirkişisinden rapor alınmasını, SGK' dan ödeme alınıp alınmadığının ayrıca araştırılması gerektiğini, kusur oranını kabul etmediklerini, sürücünün ehliyetsizliği nedeni ile davacının müterafık kusuru bulunduğunu, hatır taşıması yapıldığını, poliçe limiti ile sınırlı sorumlulukları olduğunu, kaza ile ilgili üçüncü kişilere yapılan ödemelerin tespiti ile bakiye teminat miktarının belirlenmesi gerektiğini, faiz ve faiz başlangıç tarihine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davanın ... plakalı aracın kaza yapması nedeniyle yolcu olan davacının uğradığı çalışma gücü kaybı zararının tazminine ilişkin olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 190'ıncı maddesi uyarınca sigortalanan araç sürücüsünün kusurunu ve uğranılan zararı ispat yükümlülüğünün davacı tarafta olduğu, bu çerçevede kaza nedeniyle davacının çalışma gücü kaybına uğrayıp uğramadığının belirlenmesi gerektiği, verilen kesin süreye karşılık davacı tarafın çalışma gücü kaybı oranı konusunda muayeneden ve bilirkişi raporu aldırılmasından kaçındığı" gerekçesiyle ispatlanmayan davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; verilen kesin süre içinde hastaneye başvuru yapıldığını, hastanenin de arayarak randevu verdiğini, kendilerinden kaynaklanmayan bir durumun kendilerine yansıtılmasının hakkaniyet ile bağdaşmayacağını, kesin sürenin amacına aykırı davranıldığını, maluliyet raporunun alınmaması halinde dosyadaki rapor ve tedavi evraklarına göre mahkemenin zararı tespit etmesi gerektiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 03.09.2013 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanan 1086 sayılı HUMK'un 427 vd. maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davacı vekiline 30.01.2015 tarihli ara karar ile maluliyet raporu alması için kesin süre verilmesine, kesin süreye uyulmaması halinde bu yöndeki iddialarının ispatlanmamış sayılacağına dair ihtara rağmen, 03.06.2015 tarihli duruşmada davacı tarafından başvuru yapılmadığının tespiti ile davanın reddine karar verilmiş olmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/18344, K. 2023/11346, T. 25.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-18344-e-2023-11346-k-482ddd927e84