Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/10244 E. 2023/10674 K. – Rücuen Tazmina

Konu: Rücuen Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/10244
Karar No
2023/10674
Karar Tarihi
Konu
Rücuen Tazminat

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/72 E., 2020/305 K. HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulüne/ İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/443 E., 2018/19 K. Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ... şirketi nezdinde kasko sigorta poliçesi bulunan aracın 23.02.2017 tarihinde sigortalısı tarafından davalının işleteni olduğu otoparka bırakıldığını, kolluk tarafından düzenlenen kaza tespit tutanağından da anlaşılacağı üzere sigortalı tarafından otoparka bırakılan aracın kendisinin izin ve onayı olmadan otoparktan çıkarıldığını ve kazaya karışarak hasara uğradığını, yapılan başvuru üzerine sigortalı araç malikine 17.04.2017 tarihinde 122.500,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, rücu hakkının doğduğunu, 122.500,00 TL rücu tazminatının ödeme tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankası’nın kısa vadeli kredilere uyguladığı en yüksek avans faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı davaya cevap vermemiş, duruşmadaki beyanında; açılan davayı kabul etmediğini, söz konusu kişinin birçok kez bıraktığı aracını yıkatmalarını istediğini, o günde onun talimatı üzerine bu aracın otoparktan dışarı çıkartıldığını ve yıkamaya gittiği esnada kaza yaptığını, otoparktan çıktığına dair çıkış fişi de kestiğini, zira bu tür olaylarla karşılaştıkları için yıkamaya giderken çıkış fişini kestiklerini, sorumluluğun kendilerine ait olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içerisinde bulunan dava dilekçesi, cevap dilekçesi, getirtilen belgeler, servis kayıtları, sunulan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamındaki deliller bütün olarak değerlendirildiğinde; söz konusu kaza sebebiyle oluşan zararın bilirkişi raporuyla sabit olduğu üzere 122.500,00 TL olduğu, aracın taslim edildiği otoparkın işletmesinin sahibi davalı ...'un Türk Borçlar Kanunu'nun 579/1. maddesine göre otopark işleteni olduğu ve ilgili maddeye göre aracın zarar görmesinden dolayı kusursuz sorumlu olduğu, davalı tarafından yukarıda bahsi geçen kanunun 579/1 maddesinin ikinci cümlesi gereğince sorumluluktan kurtulması için mücbir sebep veyahut aracın niteliğinden kaynaklanan sorun olması gerektiği, olayda her iki kurtuluş beyyinesinin de gerçekleşmediği, somut olayda çalışanının kusurunun bulunduğu, aracın otoparktan çıkış yaptığına dair sunulan faturanın tek taraflı oluşturulmuş ispat kuvveti olmayan nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 122.500,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 17.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı istinaf dilekçesnide; sunulan otopark fişinin aracın otoparktan çıktığına ve ücretin ödendiğine dair delil olduğunu, bunun da aracın teslim alındığını gösterdiğini, araç sahibinin aracı üçüncü birkişiye vermesi ile kazanın meydana geldiğini, tarafına yapılan tebligatların usulsüz olduğunu, tanık dinletme süresinin bu sebeple geçmediğini belirterek mahkemece verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece taraf delillerinin usulüne uygun olarak toplandığı, delillerin değerlendirildiği, bilirkişi incelemesi yapıldığı, bilirkişi raporunun denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mahkemece davanın kabulüne ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunda bildirdiği sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kasko sigorta poliçesi kapsamında sigortalısına ödeme yapan davacı ... şirketinin davalı otopark işletmecisinden rücuen tazminat talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 579 uncu maddesi birinci fıkrası, Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı asıl tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2021/10244, K. 2023/10674, T. 12.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2021-10244-e-2023-10674-k-fedcc6ff17e7