Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/5291 E. 2026/10490 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2026/5291
Karar No
2026/10490
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4114 E., 2023/3623 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön incelemede, Görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte oldukları, Hakaret suçundan verilen hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği özetle, katılan beyanlarının gerçeği yansıtmadığınma ilişkindir. III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması sonucunda hapis cezasının “1 yıl 14... gün” yerine “2 yıl 2 ay 7 gün” olarak fazla tayin edilmesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Mala Zarar Verme Suçları Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasında yer alan ''2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezasının'' çıkarılıp yerine "1 yıl 14... gün hapis cezası'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2026/5291, K. 2026/10490, T. 03.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2026-5291-e-2026-10490-k-6c8b3caa3c51