Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2681 E. 2026/8981 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/161 E., 2023/2738 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "müvekkili ...'in gerek soruşturma aşamasında gerekse kovuşturma aşamasında samimi olarak beyanda bulunduğuna ve pişman olduğunu vermiş olduğu ifadesinde dile getirdiğine, yerel mahkeme tarafından verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin samimi beyanda bulunduğuna, zararı gidermek istediğine, tüm bu hususlar bir arada değerlendirilmediğine, anılan sebeplerle mahkûmiyet kararı verilen hırsızlık suçu sebebiyle müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerekirken bu hususun istinaf mahkemesince dikkate alınmadığına; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, hırsızlık suçunun meydana gelebilmesi için, bu suçu gerçekleştiren kişinin kendisine veya bir başkasına yarar sağlama maksadının bulunması ve bu maksadın ispatlanması gerektiğine, aksi takdirde hırsızlık suçunun oluştuğunun düşünülemeyeceğine, müvekkilinin suça konu kablo ve el aletlerinden herhangi bir maddi kazanç elde etmediğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkili hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Akyurt Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.