Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/3294 E. 2026/10355 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/420 E., 2025/793K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Direnme-beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.10.2017 tarih, 2017/1-290 Esas, 2017/443 sayılı ilamında belirtildiği üzere, Bölge Adliye Mahkemesinin son kararının, katılan yeniden dinlenildikten sonra ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle karar verilmiş olması karşısında, direnme kararı niteliğinde olmayıp eylemli direnme (uyma) ve dolayısıyla "yeni hüküm" niteliğinde olduğu belirlenerek gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı yazılı incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; tanık beyanları, olayın gerçekleştiği ortam ,sanığın söz ve davranışları birlikte değerlendirildiğinde hakaretin katılana yöneldiğinin açıkça anlaşıldığına ilişkindir. III. GEREKÇE Dairemizce de benimsenin Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli 2008/4-170 Esas, 2008/220 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere "a.. koyarım buranın, benim vergilerimle aylık alıyorsunuz ” sözleri, o sırada muhatap durumda olan mağdur polis memurlarına yönelik olarak söylenmiştir, başka bir açıdan bakıldığında da; ortalık yerde açıklanan şekilde icra edilen sövme fiili, mevcut pozisyon itibarıyla o sırada devlet otoritesini hakim kılmaya çalışan mağdur polis memurlarını vatandaş karşısında incitecek, küçük düşürecek ve mağdurların bu sözlerden alınmalarını gerektirecek niteliktedir. Yukarıdaki açıklamalara göre somut olayda; sanığın, muayene için eşinin bekletilmesi sebebiyle katılan ile tartışarak davaya konu hakaret içerikli ifadeleri söylemesi, davaya konu sözlerin anlamı ve söylenme amacı birlikte değerlendirildiğinde, katılana yönelik olduğunun duraksanmayacak nitelikte olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde düzenlenen matufiyet şartının gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.06.2026 tarihinde karar verildi.