Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/8457 E. 2026/10909 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1741 E., 2024/1618 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, hiçbir kuşkuya yer vermeyecek nitelikte bir delil elde edilemediğine, sözlerin muhatabının katılan olmadığına, paylaşımın okunmasında da görüleceği üzere katılana yönelik herhangi bir bilgiye yer verilmediğine, yazı ve yorumların katılanla ilgisinin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Suça konu paylaşımın içeriği, sanığın paylaşımdaki ifadelerde katılanı kastetmediğine yönelik savunması ve katılanın video konuşmasının yayınlandığı paylaşımının altında 197 tane paylaşım bulunduğu dikkate alındığında; suça konu paylaşımın 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılanın şahsına yönelik olduğunun açık olmaması nedeniyle, suçun oluşumu için gerekli olan matufiyet şartı oluşmadığından, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.