Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/8469 E. 2026/10908 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/342 E., 2024/587 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hüküm kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; sanığın paylaşımlarının Cumhurbaşkanına yönelik onur, şeref ve saygınlığı rencide edecek nitelikte olduğuna, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir. 2.Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın paylaşımları ile atılı suçun oluştuğuna, emsal mahiyetteki Yargıtay içtihatları gözetildiğinde atılı suçun oluştuğuna, suçun işlenmesi için genel kastın yeterli olduğuna, sanığın açıklamalarının ifade özgürlüğü kapsamında sayılamayacağına, bu nedenlerle hükmün bozulmasına ve sanığın cezalandırılması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın paylaşımlarının duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılana yönelik olduğunun anlaşılamaması, matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği kabul edilerek, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, Kurulan hükümde; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (a) bendi yerine ve (e) bendi olarak gösterilmesi dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasından "CMK'nın 223/2-e" ibaresi çıkartılıp yerine "5271 sayılı Kanun'un 223/2-a" ibaresi eklenmek suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskil Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.