Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/2492 E. 2026/11407 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2492
Karar No
2026/11407
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3660 E., 2022/2451 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ile sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. . 2. Katılan sanık tarafından hükümlerin temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan sanığın asıl ve ek karara yönelik temyiz isteği, hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hakaretin karşılıklı olmadığına, sanık ...'in cezalandırılması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği kendisinin beraatine karar verilmesi gerektiğine, bu nedenle hükümlerin bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik, Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık savunmaları ile tanık ... .'nın aşamalardaki beyanlarına ve CD inceleme tutanağına göre hakaretin karşılıklı olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında Verilen Ek Karara Yönelik, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-h maddesinde düzenlenen "Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2026/2492, K. 2026/11407, T. 16.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2026-2492-e-2026-11407-k-6951e755be16