Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/8809 E. 2026/11658 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/689 E. 2024/628 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından verilen bozma kararı neticesinde; ilk derece mahkemesinin hükmü ortadan kalkacağından ilk derece mahkemesine geri gönderilen dosya yeni esas numarası alacak ve hukuka aykırılığın giderilmesi için yeniden duruşma açılacaktır. Dolayısıyla ilk derece mahkemesi, bozma kararı sonrasında kendisine gönderilen dosyada maddi tespitlerini yapmalı ve yeni bir karara varmalıdır. İlk derece mahkemesinin, iddianamenin kabulü ile başlayan kovuşturma evresine tekrar döndüğü ve yargılama usulüne ilişkin tüm hükümlerin uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında kamu davasına katılmayan mağdur yönünden bozma sonrası yapılan yargılamada verilen katılma kararının yerinde olduğu belirlenerek; Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan vekilinin temyiz isteğinin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, şikayetçilerin yargılamaya katılımlarının sağlanmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın bozulması talebine yöneliktir. Katılan vekilinin temyiz istemi; vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık savunması, ihbar evrakı ve eki, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine, yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanmamasına, katılan vekilinin kararı istinaf etmediği şahsi hak niteliğinde olan vekalet ücretinin hak sahibi tarafından istinaf edilmemesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesin'ce re'sen vekalet ücretine hükmetme olanağı bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin vekalet ücretine hükmetmemesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.