Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/5620 E. 2026/9177 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5620
Karar No
2026/9177
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3701 E. , 2024/188 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, kamu malına zarar verme, kasten yaralama HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, temyiz isteminin yalnızca görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, kamu malına zarar verme ve kasten yaralama suçlarına yönelik olduğu, mala zarar verme suçuna yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmıştır. Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme, kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığını, eksik araştırma neticesinde hüküm tesis edildiğini ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇE Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan İncelemede: Sanığın savunması, şikayetçi beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ve koşulları oluşmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiş, sanığa 12.11.2020 tarihli duruşmada 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a ve 125/4 maddeleri gereğince ek savunma hakkı verildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Kamu Malına Zarar Verme, Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme ve kasten yaralama suçları yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı, Kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı, Anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/5620, K. 2026/9177, T. 12.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-5620-e-2026-9177-k-2f9dc3fb0ea6