Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/5621 E. 2026/9132 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2026/5621
Karar No
2026/9132
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1012 E., 2023/540 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bulunmayan temyizinde sanığın hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince beraat hükümleri kaldırılarak hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...'ın temyiz istemi; atılı suçları işlemediğine, kendisine müdafii atanmadan yargılama yapıldığına, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık ... Hakkında Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden, Sanığın savunmalarına, katılanlar ..., ..., ... ile ...'in aşamalardaki beyanlarına, CD çözüm tutanağına ve katılanlar hakkında alınan basit tıbbi müdahale ile giderilebilir niteliğindeki adli muayene raporlarına göre sanığın mahkumiyetine, zorunlu müdafii atanması koşulları bulunmadığından müdafii atanmamasına, engel sabıkası, suçlu kişiliği ile yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 50., 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik, Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik, Sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bulunmayan temyizinde sanığın hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik, Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2026/5621, K. 2026/9132, T. 12.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2026-5621-e-2026-9132-k-49797f4e62fc