Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/4971 E. 2026/5616 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1325 E. 2024/486 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizinin; üzerine atılı suçu işlemediği, kazanılmış hakkın ihlal edildiği, sosyal medya hesabının çalındığına dair savunmasına itibar edilmesi, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin; iddianame içeriğinde uygulanması talep edilen 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, katılanın eylem ve faaliyetinin, icra etmiş olduğu kamu görevine ilişkin olup olmadığının denetime açık bir şekilde açıklanmaması nedenleriyle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın hakaret suçunu işlediğinin kabulüne ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu, sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı için ihbarda bulunulmasının kazanılmış hakkın ihlali niteliğinde olmadığı belirlendiğinden sanığın bu yöndeki temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 1. İddianamede, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde bu maddenin uygulanmama ihtimaline binen sanığa ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, 2. Adli para cezası taksitlendirilirken eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmesine rağmen, taksit aralıklarının belirlenmemesi, Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.03.2026 tarihinde karar verildi.