Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2982 E. 2026/8105 K. – Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2023/2348 E., 2023/3067 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik Üst Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafinin başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, videolarda geçen konuşmaların sanığa ait olduğunun ispatlanamadığına, ihtilat koşulunun gerçekleşmediğine, sözlerin kim tarafından söylendiğinin belli olmadığına, ikinci kez mükerrir olma koşulunun gerçekleşmediğine yöneliktir.

III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 1.Sanığın 23.06.2020 tarihli konuşmasındaki ... Jandarma Karakol Komutanlığında görevli askerlere yönelik hakaret içeren sözlerinden sonra 21.08.2020 tarihli konuşmasında, belediye başkanı ... dışında ... Jandarma Karakol Komutanlığı görevini de yürüten ve ilk hakaret eyleminin mağdurlarından olan ...'a da hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin bütün halinde zincirleme biçimde hakaret suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a, 4 maddeleri uyarınca belirlenecek cezada, anılan Kanun'un 43/1 ve 2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı artırım yapılarak tek hüküm kurulması gerekirken, iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi, 2.İkinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.