Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/12354 E. 2026/9010 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/737 E. 2024/1270 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; dava konusu paylaşımın içeriğinde kullanılan ibarelerin hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna, sanığın açıklamalarının ifade özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığına ve sanık tarafından sarfedilen sözlerin eleştiri kapsamında değerlendirilmeyip suç teşkil ettiğinden bahisle kararın bozulmasına ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe kısmında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi yerine 223/2-e maddesi yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu belirlenmiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın Twitter isimli sitedeki hesabı üzerinden yaptığı paylaşımlar ve içeriğindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp ağır eleştiri, ifade özgürülüğü ve siyasi eleştiri niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçunun yasal unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 11.05.2026 tarihinde karar verildi.