Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/12337 E. 2026/9008 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/12337
Karar No
2026/9008
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi. SAYISI : 2023/427 E. 2024/1766 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın savunmasında yargılamaya konu sözleri ağır eleştiri kastıyla söylediğini belirterek kendini suçtan kurtarmaya çalıştığını, üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık kasıtlı eylemde bulunduğundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle kararın bozulması talebini içerdiği belirlenmiştir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın Tavşanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/105 E., 2020/109 K. sayılı kararını istinaf etmek üzere Mahkemeye sunduğu 02.12.2021 tarihli istinaf dilekçesi içerisindeki ifadelerin savunma hakkı kapsamında sarf edildiği ve sanığın hakaret kastıyla hareket etmediğinden bahisle sanık hakkında atılı suçtan failin kastının bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/12337, K. 2026/9008, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-12337-e-2026-9008-k-36c8affddb31