Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10400 E. 2026/11086 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3767 E., 2024/606 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız ve hukuka aykırı karar verildiğine, atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, mağdurların beyanları, 07.10.2021 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; "UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/461 Esas, 2019/827 Karar sayılı ilamında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın 07.05.2025 tarihli ek kararla hükümden çıkartılmış olması karşısında, sanık hakkında 2. kez mükerrirliğe hükmedilemeyeceği" hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasından "(İKİNCİ KEZ MÜKERRİR) ayrıca, mükerrir hakkında CEZANIN İNFAZINDAN SONRA DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİ UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA," ibaresi çıkarılarak yerine ''ve mükerrir sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.