Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/1787 E. 2025/5534 K. – İmar Kirliliğine

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2570 E., 2021/3171 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak kesin delilin bulunmadığına ve gerekçe belirtilmeksizin erteleme hükümlerinin uygulanmamasının adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde bulunduğuna, Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; kamu zararı giderilmediğinden hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve resen gözetilecek nedenlere, İlişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK’nın 184/4. maddesinde, “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümlerinin ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanacağının” belirtilmiş olması, 06/12/2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ancak uygulanması 30/03/2014 tarihinde yapılacak mahalli idareler genel seçimine kadar ertelenen “6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenleme nedeniyle aralarında Ordu ilininde bulunduğu bazı Büyükşehir Belediyelerinin görev ve sorumluluk alanlarının il mülki sınırları olarak belirlenmiş olması, suça konu yapıların 30/03/2014 tarihinden sonra yapılması halinde Ordu il sınırının tümünde imar kirliliğine neden olma suçuna ilişkin kanun maddesinin uygulanacağının anlaşılması, 03/11/2017 tarihli bilirkişi raporunda suça konu yerin mücavir alan sınırları içerisinde kaldığının belirtilmesi ve sanığın suça konu yapının 10 yıl önce yapıldığı şeklindeki savunması karşısında, tutanak düzenleyicileri ile taşınmaza komşu binalarda oturanların tanık olarak dinlenip, suça konu binanın elektrik, su, telefon vb. abonelik sözleşmelerinin getirtilip, ilgili yere ait hava fotoğrafları da temin edilip, inşaatın yapım tarihinin tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca takdiren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.03.2025 tarihinde karar verildi.