Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/5069 E. 2025/4434 K. – İmar Kirliliğine

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/585 E., 2020/570 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin suç vasfına yönelik hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Bozkır Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli ve 2016/159 Esas, 2017/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2020/585 Esas, 2020/570 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184/5. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi, Suça konu yerin orman vasfı taşıyıp taşımadığına ilişkin yeterli teknik rapor alınmadan, suç vasfının değiştiğinden bahisle hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması ve suça konu yapının müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Olay tutanağının içeriği, bilirkişi raporları, dosya içerisinde mevcut yapı kayıt tescil belgesi, 05.05.2017 tarihli ... İlçesi Belediye Başkanlığı yazısı ve tüm dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bozkır Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2025 tarihinde karar verildi.