Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/13788 E. 2024/8920 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/13788
Karar No
2024/8920
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1440 E., 2023/1441 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Afyonkarahisar 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2022/930 Esas, 2023/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun sübut bulduğuna, matufiyet şartının oluştuğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, sosyal paylaşım sitesinde yayınlanan haberin altına yaptığı yorumda katılana hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada yapılan yorumun doğrudan katılana yönelik olduğunun anlaşılamaması ve müdafii huzurunda alınmayan hazırlık savunmasının mahkeme huzurunda doğrulanmadığı gerekçesi ile mahkumiyete yeterli delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Sanığın hazırlık aşamasında 13.09.2022 tarihli savunmasında müdafii bulunmaması ve Mahkeme huzurunda bu beyanını kabul etmemesi, İl Emniyet Müdürlüğü'nün 17.08.2022 tarihli araştırma tutanağı ve 5271 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin dördüncü fıkrası gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince beraat kararı verilmesi üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin inanç ve takdiri yerinde bulunmuştur. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/13788, K. 2024/8920, T. 24.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-13788-e-2024-8920-k-e4ea94bd7610