Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/1736 E. 2024/10091 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/1736
Karar No
2024/10091
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1361 E., 2021/691 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ve görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden verilen ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verildiği, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli ek kararıyla görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden temyiz isteminin reddedildiği anlaşılmıştır. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri, usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, atılı suçları işlemediğine, görevlilerinin kendisine kaba davrandığına, hapis cezasına hükmolunmasına, seçenek yaptırımların uygulanmamasına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın usûl ve yasaya uygun olduğu anlaşılmıştır. B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Sanık hakkında yargılama konusu eylemi için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde işlediği Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/46 Esas, 2017/219 Karar sayılı ilamında yer alan 20.03.2014 suç tarihli kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin hükümlülük nedeniyle hüküm açıklanmış ise de, dosya kapsamında yapılan incelemede, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği ve suç tarihi 22.09.2013 olan kasten yaralama suçuna ilişkin Bakırköy 21. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1208 Esas, 2014/627 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 1500 TL adli para cezasına ilişkin mâhkumiyetin hükmün açıklanmasına esas alınmasının gerekmesi karşısında, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile Bakırköy 21. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1208 Esas, 2014/627 Karar sayılı dosyası kapsamında işlediği suç tarihi arasındaki durma süresi de gözetildiğinde 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. I V. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında isabetsizlik olmadığından sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesi uyarınca, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/1736, K. 2024/10091, T. 11.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-1736-e-2024-10091-k-e306e8c66b6e