Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/12123 E. 2024/3857 K.

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/488 E., 2022/108 K. SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. GEREKÇE Olay günü, İl Denetim Komisyonu üyelerince sanığa ait iş yerinde yapılan denetimde, bandrolsüz ve sahte bandrollü olduğu tespit edilen kitapların ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, şikâyetçi meslek birliğinin ele geçen kitaplara ilişkin hukuken geçerli hak sahipliği belgelerini sunarak şikâyetçi olması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Dairemizin bozma ilâmının gereği yerine getirilmek suretiyle 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği kazanılmış hak nedeniyle cezanın 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken, cezanın 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinin çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sanığın cezasının 1 yıl 4 ay 20 gün hapis para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.