Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/13014 E. 2025/6340 K. – Cumhurbaşkanına

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/735 E., 2021/721 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık ile tanık arasında husumet bulunduğundan ve dosyada başkaca delil bulunmadığından beraat hükmü verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin yerinde ve yasal olmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile sair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. Cumhurbaşkanına hakaret suçunun aleni olan iş yerinde işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanmaması, 2. Sabıkasız olan, dosyaya yansıyan olumsuz bir tutum ve davranışı bulunmayan sanık hakkında yasal ve yerinde olmayan soyut gerekçelerle 5271 sayılı Kanun'un 231 ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 50 ve 51. maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sanığın olay günü hakaret içeren sözler söylediğine dair ...'in anlatımı dışında delil bulunmamaktadır. Sanık tüm aşamalarda değişmeyen tutarlı savunmalarında tanığın iddia ettiği hakaret içeren sözleri söylemediğini beyan etmiştir. Tanık ... ile sanık arasında ayrıca kasten yaralamadan kaynaklanan ayrı bir dava ve husumet bulunduğu, bu nedenle tanığın anlatımlarına üstünlük tanınmasının hukuka uygun olmayacağı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın atılı suçtan beraati yerine, aleyhe bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.