Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/11079 E. 2025/4498 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/780 E., 2022/773 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulmasının adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğuna, tarafsız tanık veya başkaca bir delil bulunmadığına, sanık hakkında takdiri indirim, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına, verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmediğine ve şüpheden sanığın yararlanacağına yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın adli sicil kaydında görülen ve tekerrüre esas alınan ilamının 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddelerinin uygulanmasına engel teşkil ettiği belirlenmiş, 5237 sayılı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği anlaşılmış, 08.12.2021 tarihli oturumda sanığın kimlik tespitinin yapıldığı ve haklarının hatırlatıldığı ancak savunma yapmak istemediğini belirterek taşkın davranışlarda bulunduğu ile takip eden celselerde de bu tutumunu sürdürdüğünün duruşma zabıtlarından anlaşılması karşısında, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği tespit edilmiş, katılan beyanları ve tanık anlatımları doğrultusunda üzerine atılı suçu işlediğine ve takdiri indirimin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın adli sicil kaydında ikinci kez mükerrirliğe esas başkaca bir ilamı bulunduğu halde birinci kez mükerrirlik sonucu doğuran ilam tekerrüre esas alınmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülük içeren ilam bütünüyle tekerrüre esas alınmış ise de, bu hususun infaz aşamasında resen dikkate alınabileceği anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.03.2025 tarihinde karar verildi.