Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/5051 E. 2023/16939 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 3.750,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, kararın usul, kanun ve hakkaniyete aykırı olduğu, atılı suçu işlemediği, lehe yasal hükümlerin hakkında uygulanmadığı ile resen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın telefonla arayarak ve mesaj çekerek katılana hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanığın ikrar içeren savunması ile telefon tespit tutanağını dikkate alarak sanığın mağdura gönderdiği mesajda yazılı olan "o... çocuğu, ne zaman ... parça çalıyor dedim, hırsız" biçimindeki sözlerinden dolayı hakaret suçundan mahkumiyet kararı vermiştir. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden Katılanın ifadesi, sanığın ikrar içeren savunması, mesaj tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmış olup, sübut bulan suçtan sanığın cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde bir hukuka aykırılık görülmemiş, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmış olması, temel cezanın tayininde seçenek ceza olarak sanığın lehine olan adli para cezasının seçilmesi, bu cezanın da ertelenmesinin mümkün olmaması ve hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kendisinin rıza göstermemiş olması gibi hususlar dikkate alındığında lehe hükümlerin hakkında uygulanmadığına yönelik temyiz istemi de yerinde görülmemiştir. B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'nun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde karar verildi.