Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33976 E. 2024/6289 K. – İmar Kirliliğine

Konu: İmar Kirliliğine Neden Olma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/33976
Karar No
2024/6289
Karar Tarihi
Konu
İmar Kirliliğine Neden Olma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1528 E., 2019/1034 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜMLER : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2018 tarihli ve 2017/570 Esas, 2018/313 Karar sayılı kararıyla; a.Sanık ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, b.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 6.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitlendirmeye, 2.İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanıkların istinaf başvuruları üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; yapı kayıt belgesi alınmış olmasının söz konusu yapıyı imar planına ve ruhsata uygun hale getirmeyeceğine, düzenlenen belgenin gerçek duruma uygunluğunun somut denetim ve bilirkişi incelemesi yapılarak değerlendirilmediğine, yapı kayıt belgesi alınan taşınmazlarda suçun ortadan kalkacağına ya da açılan davalarının düşürüleceğine dair yasal düzenleme bulunmadığına, verilen kararın hukuka aykırı olup ... anlayışını temelden sarstığına, sanık aleyhine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanıkların yapı ruhsatına aykırı biçimde inşaat yapmak suretiyle üzerlerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince, 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca suça konu aykırılık, yapı kayıt belgesiyle kayıt altına alındığından 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Dosya içerisindeki yapı kayıt belgesi ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanıklar hakkında düşme kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/33976, K. 2024/6289, T. 08.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-33976-e-2024-6289-k-6c8fcbb29723