Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33969 E. 2024/6119 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/33969
Karar No
2024/6119
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1104 E., 2018/1955 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanığın hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.05.2012 Tarih ve 2011/954 Esas, 2012/531 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında 1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. B. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine, İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarih ve 2018/37 Esas, 2018/147 Karar sayılı kararı ile dosya yeniden ele alınarak sanık hakkında verilen hükümlerin aynen açıklanmasına, karar verilmiştir. C. Bölge Adliye Mahkemesince Sanık Hakkında 1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, 2. Hakaret suçu yönünden ise, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanığın atılı suçu işlediğinin olay tutanağı ve şikayetçilerin aşamalardaki beyanları ile sabit olmasına karşın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır. 2. Sanığın temyiz isteğinin;atılı suçları işlemediğine şikayetçilere direnmediğine ve hakaret etmediğine bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır. III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanığın Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteğinin Hakaret suçundan verilen beraate dair hükmün gerekçesine yönelik olmayan temyizde, sanığın hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Hakaret Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyizinde 1. Sanık hakkında Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.05.2012 tarih, 2011/954 Esas, 2012/531 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının sanığın yokluğunda verildiği ve sanığın Merkezî Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) adresine doğrudan Tebliğat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmeden denetim süresinin işlemeye başlamayacağının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşulları bulunmadığından, Yerel Mahkemece verilen 27.02.2018 tarih, 2018/37 Esas, 2018/147 sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkûmiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği anlaşılmıştır. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.02.2012 tarihli savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanığın Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyizinde Hakaret suçundan verilen beraate dair hükmün gerekçesine yönelik olmayan temyizde, sanığın hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Hakaret Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyizinde Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemeci Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca, İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/33969, K. 2024/6119, T. 07.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-33969-e-2024-6119-k-2f2ce30fe5c9