Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33887 E. 2024/9521 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/33887
Karar No
2024/9521
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2632 E., 2019/2132K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi gereğince temyiz edilebilir hale geldiği, anılan Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığına anlaşılarak yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarih 2017/290 Esas, 2018/275 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci,53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ; Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, belirli kişinin hedef alınmadığına, amir memur ilişkisi olan tanık beyanlarına dayanılarak karar verildiğine, kamera kayıtlarının celp edilmediğine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, olay günü gündüz saatlerinde polis tarafından başka bir olay nedeniyle ifade vermesi için arandığını belirterek 23.00 sıralarında karakola geldiği, ifade veremeyecek kadar alkolün etkisinde bulunduğundan görevlilerce istirahat sonrası gelmesinin kendisine söylenmesi üzerine sanığın katılan polis memurlarına hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında İlk Derece Mahkemesince; katılanların aşamalarda değişmeyen istikrarlı ve tutarlı beyanları, 12.01.2017 tarihli tutanak ve tanık ...'nın beyanları karşısında sanığın savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirilerek itibar edilmemiş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Haksız tahrik hükümlerinin koşullarının somut olayda gerçekleşmediği, katılanların aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında eylemin katılanlara yönelik olduğu ve sanığın atılı suçu işlediğine dair kabul ve gerekçede herhangi bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep olunmayan 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/33887, K. 2024/9521, T. 02.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-33887-e-2024-9521-k-9ecddf6ec52f