Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33483 E. 2024/9522 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/33483
Karar No
2024/9522
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/509 E., 2019/2862 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, hakaret suçu yönünden temyiz yolu açık olmak üzere, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden ise 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olarak karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; aleyhe bozma yasağının dikkate alınmasına, sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına ve beraatine karar verilmesine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, asayiş uygulaması sırasında kendisinden kimlik isteyen polis memurları ile yaşadığı tartışmada şikâyetçi ... G. ve mağdur ... ... Ö.'ye sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve mağdur ... ... Ö.'yü basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayarak görevi yaptırmamak için direndiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında İlk Derece Mahkemesince; sanığın savunmaları, tutanak tanıklarının beyanları, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın eylemlerini mağdur ... ... Ö.'ye yönelik işlediğinin kabulüyle mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesinin kararında; hakaret suçunun alenen işlendiği anlaşıldığı halde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri konusu yapılmıştır. Bunun dışında sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından yapılan ve mahkûmiyetle sonuçlanan yargılamada, usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya usuli işlemlerde herhangi bir eksikliğin olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Hakaret Suçuna İlişkin Hüküm Yönünden Sanık müdafiinin, temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmiş olduğu ve temyiz başvurusunun reddi için gerekli koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kabul olunan maddi vakıaların Kanun’daki tipiklik unsurunu kapsadığı, mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımı ve aynı doğrultudaki tanık beyanları ile kamu görevlisi olan ve sanığı daha önceden tanımadığı anlaşılan mağdurun sanığa iftira atmasını haklı gösterecek herhangi bir neden bulunmaması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair takdir ve gerekçenin yerinde olduğu, Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın, Bölge Adliye Mahkemesince eleştiri yapılan husus dışında kanuni bağlamda uygulandığı Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/33483, K. 2024/9522, T. 02.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-33483-e-2024-9522-k-401ff085e6ac