Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33257 E. 2024/11729 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz isteğinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan asıl hükümler ve sonrasında verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümler ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesi'nin 20.10.2011 tarih ve 2011/54-123 sayılı Kararı ile 6217 sayılı Kanun'un 13. maddesiyle, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı tarifesinin 'A)Mahkeme Harçları' bölümünün değiştirilen 'IV. temyiz, istinaf ve itiraz harçları' kısmının' Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL' biçimindeki (b) fıkrasının iptaline karar verilmiştir. Kararda da belirtildiği üzere, Kanun koyucunun yargı hizmetlerinin verilmesi karşılığında harç alınması biçiminde düzenleme yapma yetkisi bulunmakla birlikte, bunun Anayasa'nın 36. maddesi kapsamında bulunan Mahkemeye erişim hakkını engellememesi için, 'harcın miktarının makul olması', 'harcın alınmasında haklı bir amacın olması', 'ulaşılmak istenen amaç ile harç miktarı arasında orantı olması' ve 'ödeme gücü olmayanlar bakımından etkili adlî yardım sisteminin olması' kriterlerine uyulması gerekir. Nitekim Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları da bu yöndedir. (.../İngiltere, 13/06/1995, No:18139/91; Kreuz/Polonya, 18/06/..., No:28249/95; Bakan/Türkiye, 12/06/2007, No: .../99; Ülger/Türkiye, 26/06/2007, No: 25321/02). Bu açıklamalar ışığında, Yerel Mahkemece, sanığa yapılan ihtara rağmen, 40 TL temyiz harcının sanık tarafından yatırılmaması nedeniyle, 28.03.2012 tarihli ek kararla temyiz istemi reddedilmiş ise de; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenmiş olan adil yargılanma ..., taraflar arasında (hukuk davasında davacı ve davalı, ceza yargılamasında sanık ve iddia makamı) bir fark gözetilmeksizin, karşılıklı olarak iddia ve savunmanın eşit ölçülerde yapılabilmesi anlamına gelir. ... düzenleyen 6. madde pek çok hak ve ilkeyi içeren genel bir madde olup, yargılamanın hakkaniyete uygun, adil bir biçimde yerine getirilmesini amaçlar. Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrasında usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmaların Kanun hükmünde olduğu, usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda Milletlerarası Andlaşma hükümlerinin Esas alınacağı düzenlenmiştir. Ayrıca Anayasa'nın 36. maddesinin birinci fıkrasında 'Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir' hükmüne yer verilmesi karşısında, Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine dair 28.03.2012 tarihli ek kararın, ödeme gücü olmayanlar bakımından mahkemeye erişim hakkını engelleyecek nitelikte olması nedeniyle kaldırılması suretiyle yapılan incelemede; Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1. maddesinin birinci cümlesi ve 125/3-a, 4. maddesi uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmış, 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını son kesen işlem olan mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu 19.01.2012 tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden asıl HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.