Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/27129 E. 2024/9436 K.

SAYISI : 2016/130 E., 2016/490 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat, temyiz isteminin reddi TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, katılan sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama Katılan ... vekiline tefhim edilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma ve hakaret suçundan kurulan hükümler ile kasten yaralama suçuna yönelik temyiz isteminin reddine dair 05.04.2016 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat, 2. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, 3. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. 4. Yerel Mahkemece sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5. Yerel Mahkemece 05.04.2016 tarihli ek karar ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan ... Dinkçi (Vatansever) Vekilinin Temyiz İsteği Sanık ...'un üzerine atılı eylemlerinin hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını oluşturduğuna, tanık beyanlarıyla bu hususun sabit olduğuna, eksik araştırma yapıldığına vesaire ilişkindir. B. Katılan Sanık ... Müdafiinin; 1. 05.04.2016 Tarihli Temyiz İsteği Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 3000 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu kararın yasal dayanaktan yoksun ve yasalara aykırı olduğuna vesaire ilişkindir. 2. 10.05.2016 Tarihli Temyiz İsteği Sanık ...'e yönelik bir haksız eylem olmamasına karşın sanık ...'e hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin hukuka uygun olmadığına, sanık ...'un kasten yaralama suçundan cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırma yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair gerekçenin hatalı olduğuna vesaire ilişkindir. C. Sanık ... Müdafiinin Kasten Yaralama Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara İlişkin Temyiz İsteği Eylemlerin bir bütün olup birlikte değerlendirilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE A. Katılan ... Vekilinin Sanık ... Hakkında Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hükme Yönelik Temyiz İsteğine İlişkin Katılan vekilinin yüzüne karşı 30.03.2016 tarihinde usulüne uygun tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteğinin reddi gerekmiştir. B. Kasten Yaralama Suçuna İlişkin Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara Yönelik Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir. C. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma ile Hakaret Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine İlişkin 1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin 22.03.2016 tarihli sanığın savunması olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR A. Katılan ... Vekilinin Sanık ... Hakkında Verilen Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair Hükme Yönelik Temyiz İsteğine İlişkin Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Kasten Yaralama Suçuna İlişkin Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara Yönelik Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin 05.04.2016 tarihli ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, oy birliğiyle ONANMASINA, C. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma ile Hakaret Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine İlişkin Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.