Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/19861 E. 2023/25770 K. – Görevi Yaptırma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/212 E. 2016/222 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizinin, hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, beraatine karar verilmesi gerektiği, bu nedenle ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin; olayda sanığın, katılanların elinden kaçtığı, polis olan katılanların kendisini yakaladıkları anda her ikisine karşı yumruk salladığı, yumruğun katılan ...'a denk geldiği ve ...'ın yere düştüğü, kaçan sanığı her iki katılanın tekrar kovalayarak yakaladıkları, bu esnada sanığın her iki katılanı iteklemek suretiyle direndiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması nedeniyle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Katılanların yunus ekibinde görevli polis oldukları, sanığın hırsızlık suçundan araması olduğunun anlaşılması üzerine doktor raporu aldırmak için semt polikliniğine götürüldüğü, sanığın eli kelepçeli olduğu halde, kelepçeden kurtularak kaçmaya başladığı, her iki polisin sanığı kovaladığı, katılan ...'ın sanığı yakalamak için elini uzattığı esnada, sanığın aniden yumruk vurarak katılanın yere düşmesine neden olduğu ve kolundan yaraladığı, her iki katılanın sanığı kovalayarak yakaladıkları, sanığın bu sırada kaçmak için katılanları iteklediği, bu şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille direnmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.