Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/18294 E. 2023/26253 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/210 E., 2016/81 K. SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama Sanıklar ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında katılanlar ... ile ...'ya yönelik kasten yaralama, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile; 1. Sanıklar ... ile ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 2. Sanık ... hakkında katılanlar ... ile ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları, 3. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan sanıklar ..., ..., ... müdafiinin temyizinin, sanık ...'in katılan ...'yu silahla yaraladığına, katılanlara olan eylemlerinden sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaire ilişkin, Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin; katılana karşı gerçekleştirilen eylemlerden sanıkların ceza almaları gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Tarafların sahip oldukları işyerleri sebebiyle komşu oldukları, aralarında husumet bulunduğu, olay gecesi iş yerlerini kapattıktan sonra tartışmaya başladıkları, katılan sanık ...'in katılan sanıklar ..., ..., ...'ya o..çocukları dediği, katılan sanıkların da o..çocuğu diyerek karşılık verdikleri, katılan sanık ...'in katılan sanıklar ..., ...'ya ele geçmeyen kesici bir aleti salladığı ancak isabet ettiremediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, hakaretlerin karşılıklı olduğu kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığı kararları, Yaralamaya teşebbüs suçundan soyut beyanlardan başka delil olmaması sebebiyle beraat kararları verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanıklar ..., ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olup, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği, bu kanun yolunun da tüketildiği anlaşılmıştır. B. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler ile Sanık ... Hakkında Katılanlar ... ile ...'ya Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanıkların yargılama konusu hakaret ve kasten yaralama eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların 08.10.2015 tarihli savunma tarihleri olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR 1. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle katılan sanıklar müdafilerinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler ile Sanık ... hakkında Katılanlar ... ile ...'ya Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak katılan sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.