Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16818 E. 2023/24502 K. – İmar Kirliliğin

Konu: İmar Kirliliğine Neden Olma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/16818
Karar No
2023/24502
Karar Tarihi
Konu
İmar Kirliliğine Neden Olma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/168 E., 2016/301 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2012 tarihli ve 2011/663 Esas, 2012/35 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 21.03.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; ihtiyaç nedeniyle evi yaptığına, bu nedenle hakkında verilen cezanın kaldırılarak beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın yapı ruhsatı almaksızın kaçak bina inşaatı yaparak imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. 2. Sanık savunması tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 3.Yapı tespit ve tatil zaptı, ... İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 02.01.2012 tarihli yazısı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2015 tarihli 2015/574 esas, 2015/990 sayılı kararının sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit ve aynı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçlarına ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle somut olayda 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı ve hakaret ve tehdit suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği, bu nedenle de sanık hakkında sözü edilen hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanamayacağının tartışılması zorunluluğu, 2.18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/16818, K. 2023/24502, T. 22.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-16818-e-2023-24502-k-8c0d8a1d1421