Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/13652 E. 2023/21541 K. – Fuhuş

Konu: Fuhuş

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/13652
Karar No
2023/21541
Karar Tarihi
Konu
Fuhuş

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/310 E., 2015/946 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece, 1. Sanık ... hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık ... hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve 2 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. 3. Tebliğname'de sanıklar hakkında kurulan hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin ve sanık ...'un temyizleri sübuta, kararların usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Sanıkların, şikâyetçinin tanık M.E. ile ilişkiye girmesi için aracılık ederek menfaat temin ettikleri olayda; fuhuş suçunu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanık ... Müdafiinin ve Sanık ...'un Sübuta Yönelik Temyiz Talepleri Yönünden Sanık savunmaları, şikâyetçi ve tanığın soruşturma beyanları, olay tutanakları ile tüm dosya kapsamı karşısında sanıkların üzerine atılı suçun sübuta erdiğinin kabulüyle mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sanık ... Müdafiinin ve Sanık ...'un Mahkeme Kararının Usul ve Yasa'ya Aykırı Olduğuna Yönelik Temyiz Talepleri Yönünden ve Sair Yönlerden Yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'nun duruşmadan bağışık tutulma talebi olmadığı halde, hükmün verildiği 03.12.2015 tarihli son oturumda Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp yüzüne karşı karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, 2. Sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması ve suç tarihi itibarıyla engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim uygulanan, hapis cezası ertelenen ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasını talep eden sanık hakkında, anılan maddenin altıncı fıkrasındaki diğer koşullar da değerlendirildikten sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/13652, K. 2023/21541, T. 26.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-13652-e-2023-21541-k-724e91a1bbd9