Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/27759 E. 2023/78 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2020/27759
- Karar No
- 2023/78
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebi bulunmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı, tanık olan eşi ...'ın katılanın kendisine yaptığı hareketleri görünce kendisinin söylediği sözü eşi olmasına rağmen belirttiği, hükmün usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olduğu, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ...'ın aracı ile geçmekte iken katılanın evinin duvarına çarpması sonucu aralarında tartışma yaşandığı, katılanın sanığa "evimin balkonuna kolon dikeceğim" demesi üzerine sanık ...'ın katılana "Ta a... D... dediği, katılanın jandarmaya arayacağını söylemesi üzerine sanığın "a.... ara" dediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Aşağıda belirtilen gerekçe çerçevesinde Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir. Katılanın aşamalardaki uyumlu beyanları ve onu doğrulayan tanık ... ifadeleri karşısında sanığın hakaret suçunu işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçuyla birlikte işlenen aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında olmaması ve mahkemece tehdit suçundan beraat kararı verilmesi nedeniyle soruşturma aşamasında yapılan uzlaştırma işlemlerinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak yeniden uzlaştırma işlemi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmemesi, Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/114 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2023 tarihinde karar verildi.